دينها ، عقيده‌ها و فكرها هم وجود دارد ) ، در ميدانِ « فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ » [ برتر است و چيزى بر آن برترى نمىيابد . ] پيغمبر مىخواهد بفرمايد هرچه كه زمان بگذرد بهتر كشف مىشود كه نيازهاى جهان چيست و اسلام بهتر به درد رفع نيازهاى جهانى بشر مىخورد . از اين هم بگذرم . نياز بشر امروز آيا بشر در اين عصر كه عصر علم و فكر و روشنايى و عقل است ، عصر قانون است ، عصر ايدئولوژيها و فلسفه‌هاست ، به دين و ايمان ، آن ايمان معنوى ، نياز دارد يا نياز ندارد ؟ اين خودش يك بحث است . مبرم‌ترين نياز بشرِ امروز به يك ايمان صحيح است . اشتباه كرد قرن نوزدهم كه خيال مىكرد علم و عقل و صنعت و فن و تكنيك مىتواند جاى دين و ايمان را بگيرد . اشتباه كرد كه خيال كرد ايدئولوژيهايى كه بشر از مغز خودش بيرون مىدهد مىتواند بشر را رهبرى و هدايت كند . امروز اين مطلب كاملًا روشن شده است . راجع به احساس نيازى كه در دنياى اروپا و آمريكا به ايمان معنوى ، آن ايمانى كه پيغمبران عرضه مىدارند ، پيدا شده است من بحثى نمىكنم ، فقط شما را ارجاع مىكنم به اولين مقالهء كتاب محمد صلى الله عليه و آله خاتم پيامبران كه اولين نشريهء حسينيهء ارشاد است ؛ ببينيد دين در جهان معاصر چه وضعى دارد ، اين عطش و تشنگى در دنياى اروپا چه حالى دارد ! احتياج ندارد كه ما برويم آنجا را ببينيم . ما خودمان دنيا را مىبينيم . نفاق ، بزرگترين پديدهء عصر ما بارزترين مشخّص عصر ما ، ظاهرترين پديده‌هاى اجتماعى عصر ما و بزرگترين كارخانه‌هاى زمان ما چيست ؟ بزرگترين پديدهء عصر ما نفاق است . نفاق يعنى اينكه بشر جورى فكر بكند جور ديگرى حرف بزند ، يعنى فاصله ميان دل و زبان . دائماً مىگويند فاصلهء طبقاتى . فلان كس چرا بايد ميلياردر باشد ديگرى خاك نشين باشد ؟ البته غلط است . ولى فاصله‌اى از فاصلهء طبقاتى بيشتر ، اين فاصلهء ميان دل و زبان است كه در بشر امروز پيداست ، اين فاصلهء ميان ظاهر و باطن است ، فاصلهء ميان ادعا و عمل است ، فاصلهء ميان گفتار و كردار است . در كدام عصر و زمان اين